غذاها و خوراکی های ساده و خوشمزه در کشور تایوان

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 31 0

تایوان دیدنی های بسیار دارد ولی یکی از هیجان انگیزترین چیزها در مورد این کشور غذاست. چه در رستوران هایی با آشپزهای وارد و چه در مغازه های خیابانی که مردم برای خریدن خوراکی جلویش صف کشیده اند برای آشنایی با اصفهان تور همراه باشید.

این پنج خوراکی ساده را از دست ندهید.

نان تابوتی

اسمش اشتها آور نیست ولی این نان (یا تست تابوتی یا ساندویچ تابوتی) چیزی خوشمزه تر و جالب تر از حد تصور است. نان تابوتی یک تکه بسیار نازک نان سفید فرانسوی است که داخلش را خالی و با ماده خوشمزه داخلش را پر می کنند. این نان ابداع جنوب شهر تایوان است. داخل این نان را می توانید باهرچیزی پر کنید که شامل سه تکه مرغ یا گوشت فلفلی می شود. ترکیب مزه شیرین و مطبوع این خوراک باعث موفقیت این مغاره شده است و همچنان که در مغازه قدم می زنید می توانید این ساندویچ را میل کنید.

توفو

توفو نوعی پنیر است به صورت دسر یا آسان خوراک سرو می شود. این خوراک آسیایی سرد و ابریشمین در شکل های مختلفی تهیه می شود. این دسر را از میوه های تازه، توپک های تارو (ترکیب پوره سیب زمینی شیرین و آب) و لوبیای شیرین تهیه می کنند.

توفو را با عنوان دسر هم می توانید میل کنید. کنار فروشگاه شبانه لودونگ یک مغازه هست که توفوهای بی نظیری با تراشه یخ سرو میکند و چاشنی ها و مواد توفوهای این مغازه بسیار متنوع است.

پن کیک بستنی

هوای تایوان گرم است و بد نیست برای خنک شدن یک چیز خوشمزه بخورید. پن‌کیک(دورایاکی) کوچک تازه با یک توپ بستنی بینشان که هردو هم خوشمزه هستند با طعم هایی مانند تارو(نوعی گیاه)، لوبیای قرمز، چای سبز و فندق.

سمبوسه ی بی گانگ

اگر در فروشگاه شبانه ژیکوانگ در هوالیان از خوردن تست تابونی سیر نشدید حتما باید راهتان را به سمت دکه رولت بی گانگ کج کنید. این دکه نسخه آسیایی رستوران های زنجیره ای چیپوتل (غذاهای مکزیکی) است و اینجا شما چاشنی لازم را انتخاب می کنید و سپس فروشنده برایتان داخل نان بشقابی خوشمزه ای می پیچید. می توانید نوع گوشت را انتخاب کنید همراه با چاشنی خردل، سیر، فلفل یا کاری. خیلی از افراد از همه چاشنی ها داخل ساندویچ سفارش می دهند: جوانه لوبیا، کلم، توفوی سفت، نیمرو و بادام زمینی خردشده.

تنها عیبش این است که باید منتظر بمانید چون یک صف طولانی منتظر این خوراک هستند. کمی منتظر بمانید ولی می ارزد

سوپ رشته و گوشت گوساله

این خوراک جزء اصلی در هر رستوران است و بسیاری از غرفه های فروشگاه های شبانه در کاسه های یکبار مصرف این سوپ را می فروشند. وقتی یک خمره بزرگ از آب گوشت را دیدید که داخلش رشته سوپی ریخته اند، باید یک کاسه برای خودتان سفارش بدهید.

گائوژا

و در پایان، عجیب ترین چیزی که در تایوان پیدا می کنید مکعب های سرخ شده است.

گائوژا یک خوراک ویژه محلی است که از مایع ته نشین شده سوپ مرغ و نشاسته سیب زمینی تهیه می شود. وقتی به شکل توفو درمی آید (حجم دار) آنرا داخل یک ظرف می‌گذارند و در وقت سفارش داخل روغن سرخ کردنی می اندازند.

جاذبه های گردشگری کشور تایوان

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 22 0

برای شناخت بهترین جاذبه های گردشگری کشور تایوان با اصفهان تور همراه باشید.

 

معابد فو گوئِنگ شان

پایگاه یک جنبش مذهبی بین المللی بودایی تازه کار چینی در میان این مجتمع عظیم قرار گرفته است و امروزه درب آن به روی بازدید کنندگان باز است. این جنبش به ترویج دارما یعنی برقراری توازن میان فرد و جهان می پردازد. بخشی از صومعه این مکان به روی بازدید عموم باز است و به دنبال مکانی برای آموزش شاخه ای از مذهب بودایی با نام پیور لَند بودیسم می باشد.

روستای رنگین کمانی

این روستا به دست هنرمندی به نام هوانگ یونگ فو و در قرن بیستم ساخته شده است. این هنرمند که قبلاً یک سرباز جنگی بوده است، از اوایل دوران کودکی خود همواره توانایی ها و مهارت هایش را به نمایش می گذاشته است. روستای محل زندگی او در معرض تخریب قرار داشت و بدین ترتیب او به هدف حفظ این مکان، شروع به نقاشی بر روی آن کرد. کار وی به خوبی نتیجه داد و تا جایی که امروزه این محل به یک مکان مشهور برای جذب گردشگران تبدیل شده است.

 پارک ملی یوشان

این پارک که در محدوده کوهستان مرکزی این منطقه پیدا شده، بر اساس بلندترین قله همین منطقه یعنی یوشان نام گذاری گردیده است. این پارک ملی پر از تعداد زیادی قله های مرتفع، دره های عمیق و باریک، گردنه های سرسبز و باشکوه و صخره های با شیب بسیار تند می باشد. به دلیل موقعیت مکانی نسبتاً دور دست آن، این پارک همچنان طبیعت خارق العاده و دست نخورده خود را حفظ کرده است. با وجود اینکه این پارک فاصله زیادی تا پایتخت تایوان یعنی شهر تایپه دارد اما هر ساله میلیون ها توریست را برای بازدید به سمت خود می کشاند.

پارک ملی کِنتینگ

این پارک ملی که در شبه جزیره تایوان واقع شده، به علت وجود در یکی از جزایر جنوبی از این شبه جزیره، چشم اندازهای نفس گیر و بی نظیری را از اقیانوس به نمایش  می گذارد. همچنین این پارک خانه ای برای گونه های مختلفی از انواع حیوانات و همینطور گیاهان است. پارک ملی کِنتینگ در میان بسیاری از گردشگران محبوب میباشد و از این رو دسترسی به آن به وسیله اتوبوس و حتی هواپیما به راحتی صورت می گیرد.

پارک ملی تاروکو

این پارک ملی دارای مسیرهای بی شماری است که به ماجراجویان اجازه می دهد تا در میان طبیعت زیبا و خارق العاده آن که نظیر آبشارها، دره باریک تاروکو و رودخانه لیوُ به گردش بپردازند. یکی از هیجان انگیز ترین و غیر طبیعی ترین ویژگی های دیدنی در این منطقه، دره هایی هستند که از سنگ مرمر به وجود آمده اند! چشم اندازهای تماشایی این محل پا به پای گردشگران و میهمانان با آنها همراه خواهند بود.

جنگل تایپینگ شان

این منطقه تفریحی از جنگل ملی تایپینگ شان، بخش بسیار عظیمی را در منطقه ای کوهستانی پوشش می دهد و دارای مناظر دیدنی و پر ابهتی است. این مناظر شامل رودخانه ها، نهرهای آب، زمین های سرسبز و باشکوه، دریاچه ها و کلی نقاط دیدنی دیگر بر فراز یک منطقه طبیعی با چشم اندازی نفس گیر می باشند تا آن را به مکانی استثنایی برای بازدید گردشگرها تبدیل کند. همچنین از دیگر ویژگی های این پارک می توان به مسیرهایی که مناسب برای پیاده روی هستند اشاره کرد چرا که کار رهیابی را برای بازدید کنندگان بسیار راحت می کنند.

جزیره اُرکید

این جزیره که خانه ای برای قبیله تائو بوده است، تنها با طی کردن یک مسیر کوتاه از سمت خشکی و به وسیله کشتی در دسترس خواهد بود. این جزیره بر اساس پروانه های ارکیدی که در تپه ها و در میان دره های این منطقه رشد کرده و مسیر را با چهره ای زیبا شکوفا می کنند نام گذاری شده است. در کنار در اختیار داشتن گونه های متفاوتی از جانداران و گیاهان، این جزیره دارای تعدادی ساحل فوق العاده زیباست که عاشقان حمام آفتاب و همچنین موج نوردی را به سمت خود می کشاند.

 

شهر کَئوشانگ

کَئوشانگ دومین شهر بزرگ کشور تایوان بعد از تایپه است که بر روی سواحل رودخانه لاو ریوِر که نقش بسیار مهمی را در بخش واردات شهر ایفا می کند بنا شده است. این شهر دارای چشم اندازهای هنری، شب زنده داری های رنگارنگ و بازارهای زنده و پرهیاهویی متفاوتی است که همگی دارای معماری های عجیب و غریب و غیر عادی هستند. بعد از پایتخت، این نقطه عنوان دومین شهر تفریحی و دیدنی را در تایپه از آن خود کرده است!

شهر کوهستانی جیوفِن

این شهر کوچک که روی تپه های منطقه رویفانگ قرار گرفته انگار مکانی است که تا پیش از این فقط در داستان های کودکانه خوانده ایم. اتفاقاً این شهر دلیل ساخته شدن و الهام گرفتن کارتون مشهور شهر ارواح هم می باشد. قسمت تاریخی و قدیمی تر شهر دارای معماری های مجذوب کننده، مغازه های پر تعداد آنتیک، غرفه های اغذیه فروشی و خانه های چای فروشی است. در مجموع حال و هوای با اصالت آن باعث می شود که سفر به کشور تایوان، یک سفر تمام و کمال باشد.

شهر تایپه

شهر تایپه میراث های مختلفی از اسپانیایی ها، هلندی ها، ژاپنی ها و فرهنگ چینی را در آغوش گرفته است و آثار این واقعیت در معماری و روح این شهر کاملاً نمایان است. به همین دلیل به آن شهر جهانی گفته می شود که درهایش به روی تمامی گردشگران باز بوده و از آنها به بهترین شکل پذیرایی می کند.

گردشگران علاقمند به غذا عاشق این شهر خواهند شد چرا که تایپه به داشتن غذاهای دریایی تازه و فوق العاده خوشمزه، آشپزخانه های مختلف و همینطور کلی فروشگاه غذایی و رستوران مشهور است. صف کشیدن های طولانی میهمانان در جلوی رستوران ها و بارها نشانه خوبی از غذاهای بی نظیری است که در این اغذیه فروشی ها سرو می شوند.

 

تاریخچه کشور تایوان

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 33 0

با تاریخچه کشور تایوان با اصفهان تور همراه باشید.

 

وقتی به تاریخچه این جزیره نگاهی بیندازید، وجود تنوع در آشپزی تایوان مانند بسیاری دیگر از جنبه های زندگی در این کشور، مفهوم پیدا می کند. تایوان پس از گذشت ۵ دهه حکمرانی ژاپن، در سال ۱۹۴۹ مستقل و به مقر حزب ملی چین و حامیانش، که از جنگ داخلی چین گریخته بودند، تبدیل شد. تایوان تا امروز محصول چنین دوره ای است. کشوری مستقل که دستخوش ناآرامی هایی از سوی پکن شده است.

چه تاریخچه این کشور را به خوبی بدانید و چه ندانید، در تایوان موضوعات بسیار زیادی برای لذت بردن وجود دارد. دره ها، دریاچه ها و گلوگاه های روستاهای تایوان، علاوه بر برج های نورانی شهرها، همیشه بیشترین تاثیر را گذاشته است. واقعیت این است که اگر تعداد نسبتا کمی از گردشگران به اینجا می آیند، بیشتر به دلیل عدم آگاهی آنها از امکانات تفریحی اینجاست، نه اینکه کار زیادی برای تفریح کردن وجود نداشته باشد. علاقه مندان به پیاده روی، دوچرخه سوارها، غواصان، اسکی بازان روی آب، زائران و خوش خوراک ها، تایوان را بخش کوچکی از بهشت در این گوشه از آسیا خواهند یافت.

تایوان جزیره ای است در ۱۶۰ کیلومتری ساحل جنوب شرقی چین ، با مرکزی کوهستانی . اکثر ساکنین در جلگه‌ی ساحلی غرب کشور زندگی می کنند .

 

این کشور با کشوری مرز زمینی ندارد و از راه دریا از غرب با جمهوری خلق چین، از شمال شرق با ژاپن و از جنوب با فیلیپین همسایه‌ است.

 

در سال ۲۰۱۳ جمعیت چین تایه (تایوان) ۲۳,۳۷۳,۵۱۷ میلیون نفر اعلام شد و مساحت این کشور ۳۶.۱۹۰ کیلومتر مربع است.

 

پایتخت کشور تایوان شهر تایپه است.

از لحاظ جغرافیایی، در عهد قدیم، تایوان با خاک اصلی چین مرتبط بود، ولی با توجه به حرکت پوسته‌های زمین، بخشی از خاکهای ارتباط دهنده دو طرف زیر آب رفته و منطقه به تنگه تبدیل شده‌است. تایوان سپس به یک جزیره مبدل شده‌است. بسیاری آثار باستانی مانند لوازم سنگی، سفالینه‌های سیاه و ضد زنگ که در مناطق مختلف تایوان از خاک بیرون آورده شد، نشان می‌دهد که فرهنگ دوره پیشاتاریخ تایوان با خاک اصلی چین یکسان است.

 

هم‌اکنون پایتخت تایوان، شهر تایپه با ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت تایوان ۳۵٫۹۸۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۳ میلیون و ۱۷۵ هزار نفر است. از مهمترین شهرهای تایوان می‌توان به کائوهسیونگ ۱ میلیون و ۵۱۴ هزار نفر، تای چونگ ۱ میلیون و ۰۷۰ هزار نفر، تای نان ۷۵۶ هزار نفر و کی لونگ ۴۱۱ هزار نفر اشاره کرد.

تایپه پایتخت تایوان، شهری پر از زندگی است؛ کلانشهری که ترکیبی از زندگی مدرن همراه با اصالت باستانی است.در زندگی روزمره مردم تایپه ترکیبی از فرهنگ چینی، غربی و ژاپنی را می‌بینیم. معابد کهن، جشنواره‌های سنتی چینی، غذاهای هیجان‌انگیز و طبیعت بکر از جاذبه‌های اصلی این شهر هستند.فورمزا به معنای «زیبا» نامی بود که پرتغالی‌ها پس از کشف جزیره تایوان در سال ۱۵۹۰ بر آن نهادند و از آن زمان تاکنون کشورهای مختلفی بر سر این جزیره پر برکت با یکدیگر جنگیده‌اند اما پس از پایان جنگ جهانی تایوان به طور رسمی بخشی از جمهوری چین شد.

 

آداب و رسوم کشور تایوان

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 26 0

جزیره خوش منظره و جذاب تایوان، یکی از بهترین مکان های مطلوب آسیا، با وجود اسرار کاملا محفوظ گردشگری خود، به در هم شکستن تصورات و ذهنیات پیشین بازدیدکنندگان، عادت کرده است با اصفهان تور همراه باشید.

خارجی ها این کشور را همیشه فقط به دلیل مهارت های چشمگیر فناوری اش-که تصویر آن  با نفوذ و برتری جهانی برچسب های ساخت تایوان تقویت شده است، می شناسند. اما در حقیقت این مقصد گردشگری دربرگیرنده چشم اندازهای بسیار زیبای الهام بخش، رنگین کمانی از فرهنگ های مختلف و تاریخ بسیار غنی و شگفت انگیزی است.

آسمان خراش های درخشان، کوه های سربه فلک کشیده و دریاچه های پرتلالو آن، در کنار بازارهای شبانه، مسیرهای دوچرخه سواری و چشمه های آب گرم، خودنمایی می کنند. وقتی به اندازه قابل کنترل این کشور، که از نصف اسکاتلند هم کوچکتر است، توجه کنید، جذبه این منطقه حتی بیشتر و بااهمیت تر میشود.

تایوان یکی از معدود نقاط روی زمین است که هنوز مذهب باستانی و فرهنگ هایش در کنار چشم انداز بسیار مدرن این کشور پررونق است. این همجواری، بیش از همه خود را در شهر تایپه – محل شگفتی های آخرین فناوری های روز مانند برج تایپه۱۰۱ (Taipei 101) ،بزرگترین برج دنیا- نشان می دهد. جایی که این ساختمان بلندمرتبه، کنار معابد فرورفته در مه غلیظ و جوامع بومی این شهر قرار گرفته است.

معجون تفاوت های فرهنگی، به طور شگفت انگیزی در آشپزی این جزیره که ترکیبی از غذاهای خوشمزه چینی، ژاپنی و خوراکی های بومی تایوان است نمود پیدا کرده است.

مذهب:

“مذهب عامیانه”  تایوان –که ملغمه ای از باورهای سنتی جان گرایی با سنت های تائوئیسم، بودایی و کنفوسیوسی است- باورهای اصلی بیشتر تایوانی ها را تشکیل می دهد. همچنین اشکال خالص تر بودایی در کنار مسیحیت در حال پدیدار شدن هستند. به دلیل قرن ها فعالیت مبلغان غربی، امروزه بسیاری از تایوانی های بومی مسیحی شده اند.

قراردادهای اجتماعی

علی رغم ترکیب فرهنگی و قومی پیچیده تایوان، روش زندگی مردم تایوان تحت نفوذ چینی ها و غرق شده در سنت ها و خرافات است. آنها با شور و هیجان رسوم باستانی و جشنواره های شان را جشن می گیرند و به تعطیلات سنتی شان توجه بسیاری دارند. مردم تایوان به طور کلی رفتاری بسیار دوستانه دارند و استانداردهای مهمان نوازی در این کشور بسیار بالاست. برنامه های سرگرم کننده، بیشتر در رستوران ها ارائه می شود، نه در خانه های شخصی مردم و گردشگران معمولا انتظار سرگرم شدن در خانه ها را ندارند. “دست دادن” مرسوم است و پوشیدن لباس غیررسمی از نظر بسیاری از افراد پذیرفتنی است.

زبان در تایوان

زبان رسمی مردم تایوان، همانند سرزمین اصلی چین، چینی ماندارین (Mandarin) است که معمولا با نام گویو- guoyu – ( زبان ملی) خوانده می شود. اما زبان بومی تایوان که تایو (Taiyu) یا مینان هوا (minnanhua) نامیده می شود، هنوز به عنوان زبان اول گروه قومیتی غالب جزیره است که از استان فوجیان در جنوب چین وارد این سرزمین شدند. هنوز افراد بسیاری به  هاکای چینی (Hakka) و گویش های مختلف بومی صحبت می کنند.

 

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 53 0

دراینجا به یکی از قسمت های حیاتی وشیرین زندگی میرسیم یعنی غذا خوردن که شیرینی آن درسفردوچندان میشود چونکه غذاهایی را میخوریم که تابحال نخورده ایم وبرای اولین بار است که تست میکنیم پس بامادرمرکز مشاوره سفر طلوع سفریاد همراه باشید تابیشتر درمورد غذاهای خوشمزه کشور نپال اطلاعات کسب کنیم.

غذا

غذاهای نپال را باید نپالی قلمداد کرد چون طی قرون گذشته، مردمان این کشور همچنان به طبخ و مصرف غذاهای بومی این کشور علاقه نشان داده‌اند. باتوجه به وجود اقوام مختلف در نپال، غذاهای این کشور دارای تنوع بسیار زیادی است. برخی کارشناسان نپال را کشور هزار ادویه خوانده‌اند.غذاهای نپال طعمی منحصر به فرد دارند و از ارزش غذایی بالایی نیز برخوردارند. در بیشتر غذاهای نپال می‌توان سیر، سرکه، خردل و فلفل تند را یافت.از آنجایی که برنج یکی از اصلی‌ترین محصولات غذایی نپال محسوب می‌شود، می‌توان در بیشتر مناطق این کشور مصرف این محصول را مشاهده کرد.«دال» یکی از خوشمزه‌ترین، محبوب‌ترین و پرمصرف‌ترین غذاها در نپال محسوب می‌شود. این غذا از حبوبات، مخصوصاً عدس، پودر کاری و برنج تهیه می‌شود و رنگ و عطر و طعم بسیار خوبی دارد.نپالی‌ها علاقه خاصی به خوردن غذاهای سرپایی (اسنک) دارند. از این رو می‌توان به آسانی در جای جای این کشور فروشندگان دوره‌گردی را دید که اسنک می‌فروشند.

 یوماری

یوماری غذایی منحصربفرد در نپال است. این غذا را جمعیت نوار (Newar) که سالهاست در کاتماندو نپال ساکن هستند، تهیه می‌کنند. رسم خاندان نِوار این است که این غذا را در زمستان می‌پزند و معتقدند یوماری، سرما را می‌کشد! ظاهر این غذا کمی عجیب است و ماده اصلی آن آرد برنج است. داخل خمیر را با شیرینی‌های معروف نپالی مثل چاکو و خووآ پر می‌کنند. برخی‌ هم داخل یوماری را با عدس پر می‌کنند.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

 سامای‌باجی Samay Baji:

این غذا مخصوص جشن‌ها و مراسم نپال و نپالی‌ها موقع دورهمی‌های‌شان از آن را می‌پزند. ماده اصلی این غذا برنج کوبیده شده است و دورچین‌های متنوعی سرو می‌شود. معمولا این غذا در کنار لوبیای سیاه پخته، گوشت پخته، تخم‌مرغ آب‌پز و تکه‌های سیب‌زمینی تند و سرخ شده میل می‌شود. گاهی کمی هم سبزیجات پخته به ان اضافه می‌شود و البته ادویه کاری را نمی‌تونا نادیده گرفت.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

  سل‌روتی Sel Roti:

یک شیرینی خوشمزه دایره‌ای شکل است که معمولا هنگام فستیوال تیهارTihar  آن را می‌پزند. یک خوردنی کاملا مقوی که از آرد برنج سرخ شده و شیرین درست می‌شود. قبلا این غذا را فقط می‌توانستید در رستوران‌های محلی پیدا کنید اما مدتی است که رد پای این غذای خوشمزه به رستوران‌های شیک و معتبر نپال هم رسیده است.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

 چاتاماری Chatamari:

از آن غذاها که حتما باید امتحانش کنید. یک جور پیتزای نپالی است. این غذا هم مانند بسیاری از غذاهای نپالی از آرد برنج درست می‌شود. برنج را با گوشت چرخ کرده، تخم مرغ و سبزیجات مخلوط می‌کنند.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

 دیدو Dhido:

حالا یک غذای سنتی را به شما معرفی خواهیم‌کرد. غذایی که بیشتر در نواحی کوهستانی نپال پخت می‌شود جایی که برنج و گندم فراوان است. این غذا از نظر سنتی بودن چیزی شبیه به آبگوشت خودمان در ایران است.  این غذا از مخلوط کردن اب با آرد ذرت و گندم سیاه تهیه می‌شود. معمولا با سبزیجات محلی کاری، ترشی محلی یا گوندراک (Gundruk) که نوعی سبزی و با آن یک سوپ عالی درست می‌کنند، سرو می‌شود. این غذا را هم در بسیاری از رستوران‌های نپالی خواهیدیافت.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

 پوا Puwa:

 پوا یک غذای واقعی است! همان چیزی که شاید در نپال دنبالش باشید. این غذا معمولا در آیین‌های مذهبی نپالی و مراسم پوجا پخته می‌شود. پوا یک غذای شیرین با آرد برنج، کره و شکر است. می‌توانید آن را به تنهایی بخورید یا در کنارش یک فنجان شیر داغ نوش جان کنید.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

پولائو

برنج یکی از مهم‌ترین ارکان غذاهای نپالی محسوب می‌شود که البته این امر را در سایر غذاهای آسیایی هم می‌توان مشاهده کرد. غذای برنج سرخ شده «پولائو» (Pulao) که آن را به «پیلاف و پیلائو» (Pilaf and Pilau) نیز می‌شناسند در بین مردم محلی و گردشگران به یک اندازه محبوب است. پولائوی سبزیجات یکی از گونه‌های رایج این غذا بوده که می‌توانید آن را در سرتاسر کشور پیدا کنید. پولائوی سبزیجات از برنج سرخ شده با سبزیجات فصلی به همراه زیره و زردچوبه تهیه می‌شود. گاهی کنار این غذا ماست هم می‌گذارند. پولائو را اغلب در رویدادهای اجتماعی و جشن‌های ملی می‌پزند و عطر و طعم آن از ذهنتان بیرون نخواهد رفت.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

دال بات

به خاطر محدودیت زراعت در برخی مناطق مرتفع نپال، برنج معمولاً با سایر دانه‌ها جایگزین می‌شود که گزینه‌های رایج، ذرت و جو هستند. به علاوه از سیب زمینی و نان تخمیر نشده هم در غذاها استفاده می‌کنند. این امر در هیچ غذایی به اندازه «دال بات» (Dal Bhat) ملموس و آشکار نیست. اگر نپال یک غذای ملی داشت، قطعاً آن غذا دال بات بود. این غذا از بنگال به کشور نپال وارد شد و از برنج به عنوان ماده اصلی، عدس و برخی مواد دیگر در پخت آن استفاده می‌کنند. در کنار دال بات معمولاً ترشیجات، کاری، گوشت، ماهی، ماست یا چوتْنی، نوعی ترشی ادویه دار سرو می‌کنند. در نپال اگر بخواهند برنج را با چیزی جایگزین کنند، از «روتی» (roti)، نوعی نان تخمیر نشده بهره می‌گیرند. تنوع پخت این غذا بسیار زیاد بوده و بد نیست موقع بازدید از نپال حتماً یکی از آن‌ها را امتحان کنید. دال بات یکی از اصیل‌ترین غذاهای بومی این سرزمین محسوب می‌شود.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

مومو

«مومو» (Momo) غذایی شبیه کوفته در نپال است و معمولاً در آن از سبزیجات بخارپز و گوشت استفاده می‌کنند. مومو معمولاً به همراه یک یا دو سس ارائه می‌شود که بر پایه گوجه و سبزیجات تخمیر شده هستند. ادویه‌های نپالی گاه بسیار تند بوده و داخلشان فلفل خام و سیر می‌ریزند. این غذا در بخش‌هایی از هند، بوتان و تبت هم به عنوان یک اسنک محبوب استفاده می‌شود. تنوع‌های زیادی از مومو وجود دارد که در برخی از آن‌ها داخل مواد، پنیر یا سیب زمینی می‌ریزند که بسیار آن را لذیذ می‌کند. ما هم گونه‌های گیاهی و گوشتی این غذا را به شما بسیار توصیه می‌کنیم.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

توکپا

«توکپا» (Thukpa) یک سوپ نودل داغ نپالی است که در آن گوشت و سبزیجات مختلف می‌ریزند. این غذای خوشمزه زمستانی در کاتماندو و سایر نواحی کوهستانی نپال بسیار محبوبیت دارد و شما را از سرمای بیرون نجات می‌دهد. کلمه توکپا به زبان تبتی یعنی رشته و این غذا از تبت و چین تأثیر گرفته است. توکپا را اغلب در کنار مومو صرف می‌کنند. گوشت طعم‌دار شده به این خوراکی لذیذ مزه و عطری دلپذیر می‌دهد و می‌تواند از حیواناتی چون بز، بره، مرغ یا گاو نر تهیه شود. توکپا در سرتاسر نپال و تبت طرفدار دارد اما نسخه نپالی آن اندکی تندتر بوده و همین ویژگی آن را محبوب‌تر می‌کند.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

بره گورخالی

یکی دیگر از غذاهای محبوب زمستانی، «بره گورخالی» (Gorkhali)، یک کاری پر و پیمان و جذاب است. مواد این کاری قطعه قطعه شده و گوشت بره آرام پز را نیز به آن اضافه می‌کنند. سیب زمینی و پیاز هم برخی از مواد دیگر آن هستند. برای طعم بیشتر، گاهی از قبل گوشت بره را کباب کرده و آن را در سس فلفل می‌خوابانند. اغلب این غذا را به همراه برنج می‌خورند اما برخی دیگر نان‌های روتی را ترجیح می‌دهند. برای امتحان کردن بهترین نمونه‌های تمام غذاهای نامبرده می‌توانید به رستوران‌های برتر کاتماندو سر بزنید.

۱۱غذای سنتی و خوشمزه نپال

 تقریبا” بیشتر غذاهای نپالی از گوشت وبرنج تهیه میشود و برنج وگندم ماده اصلی غذایی مردم نپال بحساب می آید غذاها ظاهر زیبایی دارند همانطور که دیدید احتمالا” طعم ومزه خوبی هم دارند.

واحد تولید محتوای اصفهان تور

 

جشنواره خونین گادهیما درنپال

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 31 0

جشنواره گادهیما که وحشیانه ترین جشن ها می باشد درکشور نپال برگذار میشود که درآن نشانی از فرهنگ دیده نمیشود ودرآن صدها هزار حیوان به طرز فجیعی قربانی میشوند.بامادرمرکز مشاوره سفرطلوع سفریاد همراه باشید تا جزئیاتی بیشتر ازآن بخوانیم.

جشنواره خونین گادهیما درنپال

مراسم گادهیما، یکی از خونینترین و پرقربانیترین مراسمهای دنیاست. در این مراسم که هر ۵ سال یک بار در نپال برگزار میشود، صدهاهزار حیوان به عنوان قربانی به الهه گادهیما “تقدیم” میشوند.

در این مراسم، حیوانات به گروههای چندهزارتایی تقسیم میشوند و هر گروه در محلی حبس میشود. سپس چندصد نفر آدم معمولی که تجربه ای هم برای ذبح حیوانات ندارند با چاقوهایی که حتی تیز نیستند به جان آنها می افتند تا همۀ آنها را بکشند. آنچه بر حیوانات میگذرد ورای تصور است. کشته شدن یک حیوان ممکن است ساعتها طول بکشد. بیشتر شرکت کنندگان در این مراسم از کشورهای همسایه مثل هند می آیند.

آنها معمولاً حیواناتی را که قرار است قربانی شوند با خود می آورند. در نتیجۀ فشارهای مداوم سازمانهای حقوق حیوانات و مردم از سراسر دنیا، دولت هند، همراه داشتن حیوانات هنگام عبور از مرز هند-نپال را ممنوع کرده است ولی این به معنای پایان مراسم گادهیما نیست. آخرین باری که این مراسم اجرا شد، در سال ۲۰۰۹ بود که در آن ۲۵۰۰۰۰ حیوان کشته شدند. قرار است دسامبر امسال (حدود ۸ ماه دیگر) این مراسم دوباره اجرا شود. برای جلوگیری از اجرای این مراسم، گروههای حمایت از حقوق حیوانات در تلاشند دولت نپال را متقاعد کنند انجام این مراسم را ممنوع کند.

امیداست که تلاش سازمانهای حفاظت از حیوانات به نتیجه برسد.

واحد تولید محتوای اصفهان تور

خاص ترین آداب ورسوم مردم نپال

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 34 0

دراین قسمت میخواهیم اطلاعاتی درمورد آداب ورسوم خاص کشور نپال بخوانیم اولین چیزی که بهتراست یادبگیرید کلمه ناماسته است که آنها بجای سلام ازآن استفاده می کنندومردم این کشور لباس مخصوصی دارند وبهتراست قبل ازاینکه وارد معابد شوید درمورد اینکه چه بپوشیم از آنها سوال کنیم.درضمن مردم نپال خیلی زود صمیمی میشوند ودوست دارند باشمارابطه دوستانه برقرار کنند.

بامادرمرکز مشاوره سفرطلوع سفریاد همراه باشید تابیشتر درمورد اداب ورسوم مردم این کشور بخوانیم.

خاص ترین آداب ورسوم مردم نپال

گروه‌های قومی متعدد و مختلفی در نپال در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند و هر کدام آداب و رسوم خاص خودشان را دارند. در دره کاتماندو که این اقوام بیشتر با هم ترکیب می‌شوند، تنوع پوشش‌ها و سبک‌های زندگی بالا هستند. بازدیدکنندگان این امر را به خوبی متوجه شده و البته برخی از آن سو استفاده می‌کنند. دور از مناطق توریستی، گروه‌های قومی، بسیار متعصب و پایبند به رسوم بوده و خارجی‌ها ممکن است به طریقی با تخطی از این آداب باعث توهین ناخواسته به کسی شوند. البته هر چقدر که در کوهستان بالاتر بروید، از فشار و خشکی این قوانین کاسته می‌شود. بایدها و نبایدهایی که در ادامه آورده‌ایم در واقعیت اندکی منعطف‌تر هستند. شما اغلب گاف خواهید داد و نپالی‌ها به روی خودشان نمی‌آورند.

به عنوان یک خارجی، احتمالاً در نپال شما هم وسیله‌ای برای رفع کنجکاوی‌های مردم می‌شوید پس اگر در خیابان یا هر مسیر دیگری کسی به شما ملحق شد تا اندکی گپ بزند، تعجب نکنید. مردم این کشور به سادگی با شما دوستانه رفتار کرده و گاهی تبادل آدرس، گرفتن عکس و رفتارهای صمیمانه‌ای از این دست بسیار طبیعی است. وقتی به نپالی‌ها برخوردید به جای سلام کردن باید به شیوه خود آن‌ها رفتار کرده و به آن‌ها بگویید: «ناماسته» (Namaste). این عبارت در زبان این مردم به معنی «من به خدای درون تو درود می‌فرستم» بوده و معمولاً موقع ادای آن دست‌ها را به حالت دعا به هم می‌چسبانند. این روش سلام یکی از جذاب‌ترین و اعتیادآورترین عادات نپالی به شمار می‌رود. البته اگر می‌خواهید نهایت احترام و ادب را نشان دهید باید بگویید: «ناماسکار» (Namaskar)

یکی دیگر از رسوم جالب توجه و دوست داشتنی رایج نپال، روش خطاب کردن همدیگر است. توصیه می‌کنیم این چند کلمه ساده را یاد بگیرید: «دیدی» به معنی خواهر بزرگ‌تر، «باهینی» به معنی خواهر کوچک‌تر، «دای» به معنی برادر بزرگ‌تر و «بهای» به معنی برادر کوچک‌تر. اگر شما هم این عناوین را به کار بگیرید، عکس‌العمل گرمی را می‌بینید. برای خطابی رسمی‌تر و مؤدبانه‌تر معمولاً ته هر اسم پسوند «جی» اضافه می‌شوند. طرز ادای «بلی» و «خیر» نپالی‌ها برای بسیاری از خارجی‌ها گیج کننده است. برای اعلام موافقت باید اندکی سر خود را بالا برده و به یک طرف کج کرده و سپس به جهت مخالف پایین بیاورید و برای مخالفت نیز باید یکی از دست‌های خود را در حالی که کف آن رو به مخاطب باشد بالا برده و اندکی از مچ تکان دهید. معمولاً در نپال برای نشان دادن چیزی بیشتر از چانه استفاده می‌کنند تا انگشت.

طبقات اجتماعی و اعتبار

منطقه پاهار نپال از بیشتر قسمت‌های هند آسان‌گیرتر است اما باز هم طبقه بندی اجتماعی به طرزی قابل توجه در روان ملی مردم تأثیر دارد. اگر چه نپال در سال ۱۹۶۳ سیستم طبقات اجتماعی را لغو کرد، اما عادات هزار ساله مدت‌های مدیدی طول می‌کشد تا تغییر کنند. هر چند مشاغل تغییر کرده و ازدواج از روی علاقه رواج بیشتری یافته، اما هنوز هم این طبقات اجتماعی هستند که تعیین می‌کنند فرد با چه کسی ازدواج کرده، کجا می‌تواند زندگی کند یا معاشرینش چه کسانی باشند. خارجی‌ها در واقع فاقد اعتبار و طبقه اجتماعی خاصی هستند اما در نواحی دور افتاده ممکن است آن‌ها را حتی نجس بدانند. هر جایی از نپال که رفتید باید به این قوانین آگاه باشید. برای مثال ورود به آشپزخانه منزل یک هندوی طبقه بالا اکیداً ممنوع می‌باشد.

عادات و رسوم مربوط به غذا

احتمالاً بیشترین تعداد تابوهای نپالی مربوط به غذا باشند. یکی از این قوانین نانوشته، در مورد چیزی است که آن را به دهان خود زده‌اید. در رسوم این کشور آن چیز برای دیگران آلوده بوده و اگر می‌خواستید از بطری فرد دیگری آب بخورید باید تلاش کنید تا دهانتان به بطری نخورد. هرگز از بشقاب کسی چیزی نخورید و از غذایی که خودتان گاز زده‌اید به کسی تعارف نکنید. در بازارها حواستان باشد که هرگز قبل از خریدن یک غذای پخته شده به آن دست نزنید.

اگر خواستید طبق رسوم مردم نپال با دست غذا بخورید، این کار را با دست راست بکنید زیرا معمولاً در این کشور دست چپ را نجس می‌دانند. علاوه بر این نباید با دست چپ به کسی غذا را داد یا دهان را پاک کرد. تقریباً می‌توان گفت که گرفتن و دادن هر چیزی با دست راست بهتر است. البته برای احترام بیشتر موقع دادن پول، غذا یا هدیه از هر دو دست استفاده می‌کنند.

پوشش

نپالی‌ها در رابطه با لباس بسیار محافظه کار هستند و بد نیست قبل از حرکت به سمت معابد و صومعه‌ها درباره قوانین پوشش اندکی بدانید. مردان باید همیشه در اماکن عمومی پیراهن و شلوار بلند بپوشند (البته شلوارک در مسیرهای پیاده روی قابل قبول است). برای خانم‌ها در دهکده‌ها لباس سنتی نپال، ساری و دامن‌های بلند هستند اما این روزها شلوار هم کاملاً رواج دارد. معمولاً شانه‌ها نیز پوشیده می‌شوند. اغلب تمیز بودن نشانه احترام شما بوده و مسافرینی که خیلی سر و وضع مرتبی نداشته باشند با احترام بسیار کمتری با آن‌ها برخورد خواهد شد.

در نپال پیشانی مقدس‌ترین عضو بدن محسوب می‌شود و لمس کردن سر یک نپالی بزرگسال بی‌احترامی به شمار می‌رود. پا نیز کثیف‌ترین عضو بوده و نباید آن را روی صندلی و میز بگذارید. معمولاً در این کشور این که زوج‌ها دست یکدیگر را بگیرند خیلی مرسوم نیست پس اگر همسر خود را در مکانی عمومی بغل کنید ممکن است توجه ناخوشایندی را به خود جلب کنید.

معابد و خانه‌ ها

معابد بزرگ هندو یا خلوتگاه‌هایشان اغلب به روی افراد عادی که پیرو این دین نباشند بسته هستند زیرا ممکن است در روند اجرای آئین‌ها اختلال ایجاد کنند. اگر در معبدی اجازه ورود داشتید، سعی کنید تمام احترام لازم را رعایت کنید. کفش خود را در آورده و بدون اجازه هرگز عکس برداری نکنید. می‌توانید برای کمک به معبد در جعبه اعانه چند روپیه بیندازید. به نذری‌ها و زیارتگاه‌ها به هیچ عنوان دست نزنید. در محوطه بسیاری از معابد به همراه داشتن چیزی از جنس چرم ممنوع است. معبد بودایی و صومعه‌ها نیز چنین قوانینی دارند و اگر می‌خواستید استوپاها و یادمان‌هایشان را تماشا کنید، این کار را در جهت عقربه‌های ساعت بکنید.

اگر به خانه یک نپالی دعوت شدید

اگر کسی شما را برای صرف غذا دعوت کرد، بهتر است با خود میوه یا شیرینی به همراه برده و موقع تحویل دادنش انتظار شنیدن تشکر نداشته باشید زیرا در این کشور دریافت کردن هدیه با سر و صدا امری مرسوم نیست. قبل از ورود کفش‌هایتان را در آورده و از میزبانتان تبعیت کنید. به هنگام سرو شدن غذا احتمالاً انتظار برود که شما اول شروع کنید. سعی کنید کمتر از میزانی که جا دارید غذا بکشید زیرا درخواست بشقاب دوم معمولاً بهترین تعریفی خواهد بود که می‌توانید از میزبان بکنید. با توجه به اینکه غذا در انتهای دورهمی سرو می‌شود، معمولاً بعد از آن مهمانان خانه را ترک می‌کنند. برخی از اقوام نواحی مرتفع‌تر، اجاق خانه را جایی مقدس می‌دانند پس هرگز در آن آشغال نریزید.

واقعا رسوم خاص وزیبایی دارند مردم نپال جالب که پیشانی مقدس ترین وپا کثیف ترین عضو بدن بشمار می روددرضمن اگر به خانه ی نپالی دعوت شدید بد نیست هدیه ای برای انها ببرید که میتواند میوه یا شیرینی باشد.

واحد تولید محتوای اصفهان تور

کلیاتی درمورد نپال

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 27 0

دراینجا میخواهیم درمورد کشور نپال اطلاعات بیشتری کسب کنیم کشور نپال درجنوب شرق آسیا واقع شده دارای دوقومیت که شامل مردم مناطق کوهستانی و دشت نشینان می باشد جمعیت این کشورحدود۲۷ میلیون نفر میباشد.

بامادرمرکز مشاوره سفر طلوع سفریاد همراه باشید.

کلیاتی درمورد نپال

پایتخت : کاتماندو

زبان رسمی : نپالی ( رسمی؛ ۵۳% )، بیهاری ( ۱۹% )، مایتیلی ( ۱۲% ).

نوع حکومت : پادشاهی

پخش سرود ملی کشور

مذهب : هندو ( رسمی؛ ‏% )، بودایی ( ۵% )، اسلام سنی (۳% ).

واحد پول : روپیه نپال (Nepalese Rupee

عضویت : سازمان ملل متحد، انجمن همکاری آسیای جنوبی.

جمعیت : ۲۷٫۰۷۰٫۶۶۶ نفر (July 2004 est.)

روز استقلال :

شهرهای عمده : بیرات‏نگر, لالیتپور

امید طول عمر : ۴۹ سال.

نپال کشوری محصور در خشکی در جنوب آسیا است که از ۷ استان، ۷۵ بخش و ۷۴۴ بخش محلی تشکیل شده و پایتخت آن کاتماندو است. جمعیت این کشور ۲۶/۴ میلیون نفر است و ۹۳امین کشور بزرگ دنیا به شمار می‌رود. نپال از شمال با چین و از جنوب، شرق و غرب با هند همسایه است. با اینکه در قسمت جنوب شرق تنها ۲۷ کیلومتر با بنگلادش فاصله دارد اما هیچ مرزی با یکدیگر ندارند.

جغرافیای نپال

شامل زمین‌های حاصلخیز، تپه‌های جنگلی و ۸ کوه بلند دنیا از جمله اورست (که بلندترین نقطه دنیا به شمار می‌رود) است.

نپال کشوری کوهستانی است که هیمالایا مرتفع ترین کوه جهان بخش وسیعی از آن را تشکیل می دهد و تا منطقه ای در جنوب هند به نام کویلابانسا ادامه می یابد.

این کشور با مساحت ۱۴۰۷۹۷ کیلومتر مربع در جنوب آسیا واقع شده است که در شمال آن چین و در جنوب، غرب و شرق آن هند قرار دارد. ۳۵% از جمعیت ۳۰ میلیون نفری نپال در شهرها و بقیه در کوهها زندگی می کنند. شهر کاتماندو که پایتخت کشور نپال است، با داشتن حدود ۵ میلیون نفر، پرجمعیت تین شهر این کشور می باشد.

نوع حکومت نپال بیش از ۱۲ سال پادشاهی بوده است. کشور نپال منهای شهر کاتماندو، در سال (۱۹۵۱م) استقلال یافت. قبل از (۱۹۵۱ م) تنها پایتخت فعلی یعنی کاتماندو به عنوان کشور نپال شناخته می شد. این شهر هیچ گاه در طول تاریخ مستعمره انگلیسی ها واقع نشده است.

طبیعت نپال

نپال که از سه جهت با هند و از شمال نیز با تبت همسایه است بطوریکه تنها راه دسترسی این کشور به دریا از طریق هندوستان میسر می‌شود. ارتفاعات مرتفع هیمالیا با حداکثر ارتفاع در قله اورست یعنی  ۸۸۴۸ متر در کنار دشت‌های پست با ارتفاع ۶۰ متر از دریاهای آزاد از خصوصیات منحصر بفرد این سرزمین است که سبب گستردگی و تنوع فرهنگی، طبیعی و جغرافیایی شده است. بطور کلی این کشور از نظر جغرافیایی به سه ناحیه پست، متوسط و مرتفع به نام‌های ترای، هیل و کوهستان تقسیم می‌شود که بیشترین جمعیت در دو ناحیه ترای و هیل مستقر شده‌اند.

ناحیه‌ی «ترای» مناطق جنوبی کشور و بطور کلی مناطق مرزی با هند را تشکیل می‌دهد که برخی از قسمت‌های آن دارای خاک حاصلخیزی نیز هست.

ناحیه «هیل» در جنوب کوهستان‌های این کشور واقع شده و ارتفاعی مابین ۷۰۰ تا ۴۰۰۰ متر دارد. از معروف‌ترین شهرهای این ناحیه می‌توان به کاتماندو اشاره نمود. فرهنگ عمومی این ناحیه ترکیبی از فرهنگ‌های ناحیه شمالی کوهستانی (چین و تبت) و جنوبی (هندی و بنگالی) است.

کاتماندو پایتخت و پرجمعیت ترین شهر کشور نپال است.در حال حاضر  این شهر میزبان مسافران مستقل و همچنین نقطه‌ی تفریحی در حال رشدی به شمار می‌رود که برای هر نوع بودجه‌ای مناسب است. بیشتر جاذبه‌های اصلی این شهر را معابد و مکان‌های مذهبی تشکیل داده، با این وجود، به دلیل قرار گرفتن در کنار رشته‌ کوه‌های هیمالیا از طبیعتی زیبا هم برخوردار استکانماندو نپال

ناحیه «کوهستانی» یا بهتر است بگوییم سرد و برفی در کنار سلسله کوه‌های هیمالیا قرار دارد. برخی از روستاهای این ناحیه از سمت تبت دسترسی آسان‌تری دارند تا خود نپال. به هر حال این قسمت سرزمینی است مرتفع با فشار هوای کمتر که بلندترین کوه جهان نیز در آن قرار دارد. بسیاری از مردم روستاهای این منطقه به کارهایی چون باربری کوه نوردان، راهنمایی آنها و نیز کارهای خدماتی مثل آشپزی می‌پردازند.

جغرافیای نپال تحت تاثیر سلسله کوه‌های هیمالیا قرار دارد بطوریکه گمان می‌رود نپال جزئی از اورست است تا بالعکس آن. به هر صورت وجود جنگل‌ها و رودهای پرآب این کشور را نمی‌توان نادیده گرفت. امروز دولت نپال تلاش زیادی برای جذب گردشگران طبیعی، مخصوصا علاقه‌مندان ورزش‌های آبی و دوستداران حیات‌وحش می‌نماید.

اقتصاد

اقتصاد نپال از راه کشاورزی و صنعت می‌چرخد. محصولات کشاورزی عبارتند از چای، برنج، ذرت، نی‌شکر، سبزیجات ریشه‌ای، و محصولات دامداری شامل شیر و گوشت گاومیش است. صنعت نیز به فرآوری محصولات کشاورزی از جمله چتایی (یا جوت یا کنف هندی که نوعی گیاه بلند است که از آن به شکل نخی بسیار محکم استفاده می‌کنند)، نی‌شکر، تنباکو و غلات می‌پردازد.

اقتصاد نپال تحت تاثیر منفی بلاتکلیفی‌های سیاسی است. با این وجود جمعیت کشور رو به رشد بوده و از سال ۲۰۰۳  تعداد افراد فقیر رو به کاهش است. از سال ۲۰۰۳/۲۰۰۴ جمعیت فقیر ۵۳ درصدی در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱ به ۲۴ درصد کاهش یافته است.

همچنین گردشگری دومین درآمد خارجی کلان نپال به شمار می‌رود.

زبان

زبان مردم نپال ریشه در ۳ گروه زبانی هندوآریایی، تبتی-برمه‌ای و بسیاری زبان‌های بومی دارد. براساس آمار سال ۲۰۱۱ زبان‌های اصلی مردم نپال شامل زبان نپالی (۴۴/۶٪)، میتهیلی (۱۱/۷٪)، بوچپوری (۶/۰٪)، تارو (۵/۸٪)، تامانگ (۵/۱٪)، بهاسایی (۳/۲٪)، باجیکا (۳٪)، ماگار (۳/۰٪)، دوتلی (۳/۰٪)، اردو (۲/۶٪)، و سانوار است.

نپالی زبان رسمی کشور است.

مذهب

بیشتر نپالی‌ها طرفدار هندو هستند. معبد پاشوپاتینات (Pashupatinath) معبد معروف شیوا، الهه زمین و آسمان، در این کشور قرار دارد و همه ساله هنودوها از سراسر جهان برای زیارت به این معبد می‌آیند.

معبد لومبینی که از مقصدهای زیارتی بوداها است جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود.

فرهنگ مردم نپال

نپال یک کشور پادشاهی کوچک در منطقه هیمالایا است که بین هند و چین واقع شده و نمونه‌ای از گوناگونی فرهنگی، و جامعه‌ای چندقومی و طبقاتی در طول تاریخ بوده‌است. حدود ۱۴۰ گروه مختلف قومی ـ طبقاتی در این کشور وجود دارند که به مدت ۲۰۰۰ سال در کنار هم زندگی کرده‌اند و سنت‌های فرهنگی مجزا و در عین حال به هم مرتبط خود را حفظ کرده‌اند. این آمیزه در مجموع «فرهنگ نپالی» را به وجود آورده‌است. یک فرهنگ که از جنوب شدیداً تحت تأثیر تمدن هندو کشور هند و از شمال تحت تأثیر تمدن بودائی‌های تبتی است. از نظر سنت فرهنگی یا تمدن، می‌توان نپال را فصل مشترک بین تمدن هندو و بودائی در نظر گرفت.

پس از یکپارچه‌سازی نپال توسط نارایان شاه در سال ۱۷۶۸، ساختار اجتماعی نپال بتدریج تحت تأثیر الگوی هندو تحت عنوان «سنت بزرگ» قرار گرفت؛ بدون آن‌که مزاحمتی جدی برای فرهنگ‌های محلی به وجود آورد. این انتقال آرام تحت تأثیر آئین قانونی ۱۸۵۴ قرار گرفت. این آئین، همه مردم نپال را به چهار طبقه مختلف تقسیم می‌کرد. این آئین اصول مشخصی داشت: «برتری ارزش‌های هندو و تحجر مذهبی و طبقه (کاست) به‌عنوان اساس حرکت اجتماعی. هر شهروندی، با هر پشتوانه فرهنگی که این اصول آئین‌نامه را نقض می‌کرد، بشدت تنبیه، تکفیر یا تنزل مقام دریافت می‌کرد.

سه شکل اصلی تقسیمات قومی قابل توجه‌است. تقسیم اول بین کوه‌نشینان و دشت‌نشینان بر اساس منطقه و قوم است. تقسیم دوم بین هندوهای طبقه بالا و گروه‌های اصطلاحاً «بومی» است. تقسیم سوم بین برهمن‌ها و گروه‌های نیووار و گروههای هندو طبقه بالا و گروه‌های هندو طبقه پائین است.

همانطور که دیدیم مردم نپال بخاطر همسایگی باکشور هند ازفرهنگ آن بسیار تاثیر گرفته اند مذهب مردم نپال نیز هندو می باشدوشغل ویکی ازراههای کسب درآمد دراین کشور کشاورزی می باشد.

واحد تولید محتوای اصفهان تور

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 21 0

نپال کشور کوههای قد برافراشته که زمستانها ورزشکاران برای کوه نوردی واسکیت به این کشور سفر می کنند.ورشته کوههای اورست یکی ازجاذبه های توریستی این کشور بشمار می رود.کشور نپال ازکشورهایی است که بیشتر جذابیت ودیدنیهای این کشور از طبیعت بکر آن سرچشمه گرفته است.

بامادرمرکز مشاوره سفرطلوع سفریاد همراه باشید تابیشتراطلاعات کسب کنیم درمورد این کشورزیبا و برای سفر به این کشور بااگاهی بیشتری اقدام کنیم وسفری خاطره انگیز برای خود وخانوداه ازآژانسهای مسافرتی درخواست نمائیم.

کوه‌نوردی: مهم‌ترین جاذبه این کشور کوه‌نوردی در سلسله کوه‌های مرتفع اورست است که شرایطی خاص و آمادگی‌های بالایی می‌طلبد اگرچه می‌توان به مناطق امن و سهل الوصولی نیز صعود نمود و از مناظر بدیع لذت برد.

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

دوچرخه‌سواری: دیگر ورزش مورد علاقه گردشگران در این کشور است که در چندین مسیر معروف و پرتردد این کشور انجام می‌شود. بهترین زمان گشت و گذار در این کشور با دوچرخه مابین اواسط اکتبر تا اواخر مارچ است که هوای روزها گرم و شب‌ها سرد می‌شود. دوچرخه‌سواری در موسم بارندگی (جون تا سپتامبر) توصیه نمی‌شود.

قایقرانی: دومین فعالیت مورد علاقه ورزشکاران در این کشور قایقرانی در رودخانه‌های زیبای این کشور است که در این زمینه بهتر است به شرکت‌هایی که خدمات قایق رانی و کایاک سواری ارائه می‌دهند مراجعه کنید.

موتورسواری: در صورت داشتن گواهینامه بین المللی رانندگی می‌توانید از موتورسواری در جاده‌های این کشور نیز لذت ببرید.

تورهای جنگلی: پارک ملی چیتوان دارای تورهای سفر به جنگل شامل فیل‌سواری، قایقرانی، پیاده‌روی و گشت و گذار است. در برخی پارکهای ملی دیگر نیز می‌توان تورهایی با این مقاصد پیدا نمود.

سفر به مناطق مذهبی و پارک‌های ملی در سرتاسر کشور زیبای نپال و مشاهده فرهنگ عمومی بکر مردمان روستاها در کنار آب و هوایی تمیز و فرح‌بخش و حیات وحشی زنده و شاداب قطعا از آرزوهای هر جهانگردی است.

۱٫‏ لومبینی ‏(Lumbini)

لومبینی یکی از اماکن دیدنی در منطقه ‏Rupandehi‏ می باشد که مخصوص زائران بودایی است ، باستان شناسان قدمت این ‏منطقه را سال ۵۵۰ قبل از میلاد تخمین زده اند. لومبینی یکی از جاذبه هاییست که محققان و دانشمندان زیادی از آن بازدید می ‏کنند. این منطقه همچنین برای بازدیدکنندگانی که به تاریخ و سازه های زیبای تاریخی علاقه مند هستند نیز دیدنی می باشد. ‏لومبینی در مرکز یک پارک کوچک قرار گرفته است و اطراف آن نیز معابد مختلفی وجود دارد که بازدیدکنندگان می توانند از ‏آنها دیدن کنند. این منطقه در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث فرهنگی یونسکو ثبت شد. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏‏ ‏ ‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۲٫‏ جاناکپور ‏(Janakpur)‏ ‏

جاناکپور یکی از شهرهای بزرگ در عین حال تاریخی و مذهبی نپال است. در این شهر معبد معروفی وجود دارد که بزرگترین ‏معبد در کشور نپال است. این معبد که معبد جاناکی ماندیر نام دارد ساختاری سه طبقه همراه با ۶۰ اتاق دارد و مربوط به قرن ۱۹ ‏است. هندوهای سراسر جهان سالانه برای جشن گرفتن سالگرد ازدواجشان به این معبد می آیند. ‏ ‏‏‏ ‏ ‏‏ ‏ ‏‏‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۳٫‏ ‏ ناگارکوت ‏(Nagarkot)‏ ‏‏‏‏‏‏

ناگارکوت دهکده ای است در نپال که در ارتفاع ۲۱۹۵ متری واقع شده است ، مکانی زیبا و مشهور برای تماشای غروب آفتاب و ‏چشم اندازی پانورامیک از هیمالایا و کوه اورست. این دهکده جمعیتی حدود ۴۵۰۰ نفر دارد و بخاطر ارتفاع و چشم اندازی فوق ‏العاده ای که دارد گردشگرانی که به کوهنوردی و طبیعت علاقه مند هستند به این منطقه می آیند. در این دهکده یک برج بلند نیز ‏وجود دارد که بهترین جا برای تماشای غروب آفتاب بر فراز کوههای هیمالایا است. ‏ ‏ ‏‏ ‏ ‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۴٫‏ خومبو ‏(Khumbu)

خومبو که به منطقه اورست هم مشهور است در شمال شرقی نپال در امتداد کوههای اورست قرار دارد. سالانه افراد زیادی برای ‏بالا رفتن از کوههای اورست به این منطقه می آیند. ارتفاع این منطقه از ۳۳۰۰ متر آغاز می شود و با بالا رفتن از قله اورست به ‏بالاترین ارتفاع یعنی ۸۸۴۸ متری می رسد که بلندترین نقطه روی کره زمین است. منطقه خومبو دارای یک پارک ملی به نام ‏ساگارماتا است که خود یکی از دیدنی های این منطقه به شمار می آید. ‏‏ ‏ ‏ ‏‏‏‏ ‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۵٫‏ پارک ملی چیتوان (‏Chitwan National Park‏)‏

یکی از بهترین مقاصد برای مشاهده حیات وحش در آسیا پارک ملی چیتوان است که در جنوب مرکزی نپال قرار گرفته است. این ‏پارک پناهگاهی است برای گونه های نایابی از حیوانات خطرناک همانند ببر بنگال یا کرگدن تک شاخ. در این پارک می توانید ‏بسیاری از حیوانات بزرگ را نظیر فیل ، پلنگ و یا حتی خرس قطبی را از نزدیک ببینید. در این پارک تورهای گردشی مختلفی ‏نیز برگزار می شود ، می توانید همراه با یک تور جیپ به داخل جنگل بروید و جنگل نوردی کنید یا برای تفریح سوار بر فیل ها ‏شوید یا در رودخانه به قایقرانی بپردازید. ‏ ‏ ‏‏ ‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏ ‏ ‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۶٫‏ پوخارا (‏Pokhara‏ )‏

‏پوخارا دومین شهر بزرگ در نپال است. این شهر دارای دریاچه های آرام در کنار کوههای بلند می باشد که افراد متعددی را از ‏سراسر جهان به سوی خود می کشاند. چه افرادی که علاقه مند به کوهنوردی هستند چه آنهایی که به تفریحاتی نظیر قایقرانی ‏علاقه مند هستند هر دو می توانند از این شهر زیبا لذت ببرند. پوخارا سه دریاچه دارد که بزرگترین آن ‏Phewa‏ نام دارد و ‏اطراف آن هتل های لوکس ، رستوران های متعدد و فروشگاههای زیادی وجود دارد. این شهر یکی از گرانترین شهرهای نپال ‏است. ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۷٫‏ پاتان (‏Patan‏ )‏‏‏‏‏‏

‏‏پاتان دومین شهر بزرگ در نپال بعد از شهرهای کاتماندو و پوکارا است. این شهر بیشتر بخاطر داشتن میراث فرهنگی غنی ‏مشهور است که بسیاری از آنها آثار هنری و صنایع دستی می باشد. قدمت این شهر به قرن هفدهم باز می گردد و دارای کاخ ها و ‏معابد قدیمی و زیبایی می باشد که از جاذبه های اصلی این شهر به شمار می روند هر چند قسمت زیادی از این شهر در زلزله ای ‏که در مارچ ۲۰۱۵ رخ داد صدمه شدیدی دیده است. این شهر همچنان یکی از بهترین جاها در نپال برای خرید پارچه های ‏ابریشمی دستباف می باشد. ‏ ‏ ‏ ‏‏‏ ‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۸٫‏ باختاپور (‏Bhaktapur‏ ) ‏

باختاپور یکی از سه شهر تاریخی و قدیمی در دره کاتماندو می باشد که تا نیمه دوم قرن ۱۵ ، پایتخت نپال بود. این شهر که از ‏قدیمی ترین شهرهای نپال است دارای اماکن تاریخی و کاخ های قدیمی زیادی می باشد.باختاپور هم از شهرهاییست که در زلزله ‏مارچ ۲۰۱۵ صدمه زیادی خورد و از ۱۱۶ آثار قدیمی که در این شهر بود ۶۷ تای آنها به طور کامل نابود شدند و ۴۹ تای آنها ‏صدمات جزئی دیدند که برخی از آنها در حال بازسازی هستند. ‏ ‏ ‏ ‏‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۹٫‏ آناپرنا (‏Annapurna Circuit‏)‏‏‏‏‏

مدار آناپرنا در شمال غربی نپال قرار دارد که این امکان را به کوهنوردان می دهد تا سفری کلاسیک و آهسته به کوههای دیدنی ‏هیمالیا داشته باشند چرا که باید از میان دره ها ، صحرا ، فضای سرسبز نیمه معتدل و زمین های زراعی و حتی دهکده های ‏مذهبی و معابد دیدنی بگذرند. این سفر که از شرق پوخارا آغاز می شود سه هفته به همین منوال طول می کشد. مسیر سریع تری ‏نیز برای رسیدن به کوههای هیمالیا از این منطقه وجود دارد ولی جذابیت و زیبایی آن بسیار کم است از این مسیر می توان بین ۸ ‏تا ۱۲ روز به کوههای هیمالیا رسید اما مسیر طولانی تر و زیباتر معمولا بین علاقه مندان این نوع سفر مشهورتر است. ‏ ‏‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

۱۰٫‏ کاتماندو (‏Kathmandu‏ )‏ ‏

کاتماندو پایتخت و بزرگترین شهر نپال است که پایتخت فرهنگی آن نیز به شمار می رود. تقریبا تمامی پروازهایی که به سمت ‏نپال حرکت می کنند در فرودگاه این شهر می نشینند. این شهر حدودا جمعیتی یک میلیون نفری دارد. این شهر نیز در دره ‏کاتماندو واقع شده است و اطراف آن را تپه ها و کوههای بلندی احاطه کرده اند. کاتماندو زمانی مرکز گردشگری در نپال بود ‏چرا که این شهر تاریخی غنی و حدودا ۲۰۰۰ ساله دارد. همچنین جشن ها و فستیوال های متعددی نیز در این شهر برگزار می ‏شود که بسیاری از گردشگران به این جشن های رنگارنگ علاقه مند هستند. این شهر همچنین دارای موزه ها و گالری های ‏متعددی نیز می باشد.هرچند هنوز برخی از قسمت های شهر که در زلزله صدمه دیدند در حال بازسازی هستند اما این شهر ‏همچنان جذابیت هایی برای گشت و گذار دارد. ‏ ‏ ‏‏ ‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

‏‏‏۱۱٫ دریاچه گوکیو (Gokyo Lake)

در بالای دره  Dudh، کمپ زدن در کنار دریاچه گوکیو جایگزینی هیجان انگیز برای بالا رفتن از کوه های اورست است. برای عادت کردن به شرایط آب و هوایی کوهستان و هم هوایی می توانید مدتی را در کنار طبیعت آرامش بخش این ناحیه کمپ بزنید. این دریاچه بدون شک یکی از جذاب ترین مکان های دیدنی برای کوهنوردانی است که قصد بالا رفتن از کوه های اورست را دارند. در کنار این دریاچه محو چشم انداز نفسگیر کوه های اورست می شوید و مدتی را در آرامش استراحت می کنید.‏ ‏‏

جاذبه ها وتفریحات توریستی نپال

جالب است که کشور زیبای نپال بااین همه زیبایی حداقل درکشور ما زیاد ازنظر توریستی شناخته شده نیست وکمتر دراطرافیان ودوستان شنیده ایم که به کشورنپال سفرکرده باشند.

واحدتولید محتوای اصفهان تور

هزینه های سفر به ارمنستان

ارسال شده توسط: اصفهان تور/ 24 0

هزینه‌ های سفر به ارمنستان

ارمنستان یکی از کشورهای آسیایی بسیار زیبا میباشد این کشور دارای جاذبه های دیدنی بسیار زیادی است از آن جا که لغو روادید بین دو کشور ایران و ارمنستان اجرایی شده است، بهانه خوبی پیش آمده تا ارمنستان را بیش تر بشناسیم. ارمنستان کشور کوچکیست با تاریخ و فرهنگی غنی که با ایران در قسمت شمال غربی، مرز مشترک دارد. جالب است بدانید ارمنستان نخستین کشوریست که مسیحیت را دین رسمی خود قرار داد و از همین جهت مقصد جذاب و دوست داشتنی برای هموطنان مسیحی ماست.

از آن جا که پیش از سفر به هرجایی ابتدا مسائل مالی بیش تر از هر چیزی خودنمایی می‌کنند، لازم است تا با ارمنستان و قیمت هاش آشنا شویم. یکی از ویژگی های کشور ارمنستان قیمت های بسیار مناسب آن است. پس با اصفهان تور همراه باشید.

 

مدارک و هزینه های قبل سفر 

پیش از شروع سفر باید برای گرفتن پاسپورت و یا گذرنامه اقدام کنید که طبیعتا در حین گرفتن این مدرک هزینه هایی در پیش روی شما قرار دارد.

برای آشنایی کامل با روند گرفتن گذرنامه (پاسپورت) در زیر بخوانید:

مراحل و مدارک لازم جهت دریافت گذرنامه

++ هزینه های گذرنامه عبارت اند از:

۱- هزینه ۱۰۰۰ تومان بابت شناسه

۲- هزینه ۳,۷۵۰ تومان به حساب شهرداری بابت عوارض شهرداری

۳- هزینه ۷۵,۰۰۰ تومان برای خزانه داری استان بابت تعرفه صدور گذرنامه

۴- هزینه ۲۹,۳۰۰ تومان بابت خدمات دفاتر پلیس +۱۰ و هزینه پست

+ از دیگر مدارکی که اغلب مورد نیاز است، گرفتن روادید یا ویزا می باشد که البته این موضوع شامل کشور ارمنستان نمی شود و نیازی به گرفتن به ویزا ندارید.

روش‌های سفر به ارمنستان و هزینه ها

راه های #سفر به ارمنستان کاملا بستگی به روحیه و میزان هزینه مد نظر شما دارد. می‌توانید همه چیز را بسپرید به تورگردانان و فقط هزینه را پرداخت کنید و یا به دلیل هیجان و ماجراجویی بیش تر، خود وارد کار شوید، برنامه ریزی کنید و دست به سفر بزنید. با این حال هر راهی هزینه های متفاوتی در پیش روی شما می‌گذارد که بررسی کردنش ذهن شما را برای انتخاب بهتر روشن می‌کند.

راه‌های مختلف سفر به ارمنستان عبارت اند از:

۱- تورهای ارمنستان: ۱) زمینی

۲) هوایی

۲- شخصی: ۱) هواپیما

۲) اتوبوس

۳) ماشین شخصی

 

راهنمای انتخاب تور مسافرتی خوب و مطمئن

معمولا مدت زمان تورها ۴ روز و ۳ شب است.

مسیر زمینی: مسیر زمینیِ تورها با اتوبوس طی می‌شود.

طیف قیمت ها بسته به آژانس ارائه دهنده، هتلی که انتخاب می‌کنید و نوع اتاق، متفاوت است.

هزینه ها بین ۶۵۰ هزار تومان تا ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان متغیر است.

مسیر هوایی: بسته به آژانس هواپیمایی، هتل و اتاق موردِ نظر، قیمت‌های متفاوتی انتظار شما را می‌کشند.

هزینه ها معمولا بین ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان تا ۲ میلیون ۸۰۰ هزار تومان است.

۲- شخصی

برای سفر به صورت شخصی سه راه هواپیما، اتوبوس و ماشین شخصی پیش روی شماست که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارد.

۱) هواپیما

هزینه بلیت رفت و برگشت هواپیمای تهران ایروان بین ۴۶۰ تا ۷۴۰ هزار تومان متفاوت است.

هزینه بلیت رفت و برگشت مشهد ایروان حدود ۱ میلیون ۴۰۰ هزار تومان است که برای کاهش هزینه می‌توانید ابتدا به تهران بروید و سپس از پرواز تهران ایروان استفاده کنید.

هزینه بلیت رفت و برگشت تبریز ایروان بین ۵۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان،

هزینه بلیت رفت و برگشت اصفهان ایروان حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان،

هزینه بلیت رفت و برگشت اهواز ایروان نیز حدود ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است.

۲) اتوبوس

اگر ساکن شهرهایی به جز تهرانید، ابتدا خود را به تبریز برسانید، سپس از تبریز با هزینه حدودی ۱۵ تا ۲۰ هزار تومان به مرز نوردوز بروید. سپس از مرز نوردوز تا ایروان را با مینی بوس و با هزینه ای در حدود ۵۰۰۰ درام (حدود ۳۳ هزار تومان) بروید.

اگر ساکن تهران یا تبریز هستید، برای استفاده از اتوبوس دو راه در پیش دارید:

یک سره: با مراجعه به پایانه اتوبوس غرب یا بیهقی تهران، بلیت تهران-ایروان را تهیه کنید که هزینه آن بین ۱۵۰ هزار تا ۲۰۰ هزار تومان است.

یا بلیت های یکسره تبریز-ایروان را خریداری کنید. هزینه: ۱۸۰ هزار تومان

جدا جدا: یا آن که راه مقتصدانه تری را در پیش بگیرید و مسیرها را جدا جدا طی کنید. یعنی در ابتدا از تهران به تبریز (حدود ۳۰ هزار تومان) و از تبریز به مرز نوردوز (حدود ۱۵ تا ۲۰ هزار تومان) بروید. سپس از مرز نوردوز تا ایروان را با مینی بوس و با هزینه ای در حدود ۵۰۰۰ درام (حدود ۳۳ هزار تومان) بروید.

همان طور که می بینید در این روش در مجموع تنها چهل درصد هزینه بلیت یک سره را می‌پردازید.

اطلاعات تکمیلی درباره اتوبوس ها و مینی بوس های ایروان: در این لینک می توانید لیست اتوبوس ها و مینی بوس های بین شهری ارمنستان را ببینید.

++ برای استفاده از مینی بوس های نزدیک مرز، ابتدا باید به آگاراک بروید و از آن جا با مینی بوس های شماره ۶۱۳، ۶۱۴، ۶۱۵ و ۶۱۶ به ایروان بروید.

در راه برگشت به ایران و برای استفاده از همین مینی بوس ها، باید به آدرس زیر در ایروان مراجعه کنید.

آدرس: ارمنستان، ایروان، خیابان سوان، پشت ایستگاه قطار ساسونیک داویت

 

 ۳) ماشین شخصی

پیش از آن که از کشور خارج شوید، برای چندین مورد لازم است هزینه کنید که در زیر آمده است:

۱- هزینه گواهینامه بین المللی یک ساله: ۹۵ هزار تومان

برای اطلاعات بیش تر بخوانید: راهنمای دریافت گواهینامه رانندگی بین المللی

۲- هزینه پلاک بین المللی: ۲۸۸ هزار تومان

۳- کارت عضویت یک ساله کانون جهانگردی (اجباری) : ۴۴ هزار تومان

۴- دفترچه مالکیت یا کارت مالکیت خودرو: ۸۶ هزار تومان

۵- برچسب CD و IR: چهار هزار تومان (۴۰۰۰)

۶- هزینه عوارض خروج از کشور به صورت زمینی: ۲۵ هزار تومان

۷- هزینه کاپوتاژ یا مجوز خروج از کشور: ۱۸ هزار تومان

۸- کارنه دو پاساژ (مجوز ورود به کشور خارجی) : ۱۴۸ تا ۲۳۰ هزار تومان، بسته به تعداد برگه ها

۹- بیمه ۱۰ روزه ماشین: ۷۵ تا ۱۰۰ هزار تومان

+ با مراجعه به سایت مربوط و پرداخت ۹۵ هزار تومان می‌توانید یک گواهینامه بین المللی یک ساله بگیرید. پس از آن پلاک بین المللی لازم دارید که هزینه آن ۲۸۸ هزار تومان می باشد.

+ برای کاپوتاژ ماشین یا گرفتن مجوز خروج از کشور باید به گمرک شهر و یا مرکز استان خود مراجعه کنید.

+ آخرین هزینه به هنگام خروج از مرز، پرداخت عوارض خروج از کشور است که برای سفرهای زمینی هزینه ای ۲۵ هزار تومانی دارد. می توانید عوارض خروج از کشور را در شعب بانک ملی سراسر کشور بپردازید تا قبل از خروج از کشور و لب مرز معطل نشوید. (عوارض خروج از کشور برای سفر هوایی ۷۵۰۰۰ تومان است که همراه با هزینه بلیت پرداخت می شود.)

 

در گمرک ارمنستان نیز هزینه هایی باید پرداخت کنید:

+ اگر در ایران بیمه نامه بین المللی نداشته باشید، هزینه ای نزدیک ۱۰۰ هزار تومان برای بیمه از شما دریافت می شود. دقت کنید که حتما برچسب بیمه را روی شیشه ماشین بچسبانید، وگرنه جریمه خواهید شد.

+ برای ورود خودرو به خاک ارمنستان نیز هزینه ای در حدود ۱۵۰ هزار تومان از شما گرفته می شود.

ساکن هر شهری که هستید خود را به تبریز، جلفا و مرز نوردوز برسانید. خوب است بدانید که فاصله تهران تا مرز نوردوز (جلفا) ۷۶۰ کیلومتر و فاصله مرز نوردوز تا شهر ایروان، پایتخت ارمنستان ۴۸۵ کیلومتر است. اگر بخواهید از مرز تا ایروان پیوسته بروید، حدود ۹ تا ۱۰ ساعت در راه هستید. در غیر این صورت زیبایی های طبیعی ارمنستان آن قدر جذاب هست که بخواهید اوقات بیش تری را در راه بگذرانید.

از آن جا که هزینه بنزین در ارمنستان بالاست و نزدیک ۳ برابر قیمت بنزین در ایران است، می‌توانید ماشین شخصی خود را در مرز پارک کنید و در آنجا ماشین های سواری را بسته به مدل ماشین روزانه با قیمتی در حدود ۶۲ دلار تا ۱۰۰۰ دلار برای رسیدن به ایروان، کرایه کنید.

+ همچنین مینی بوس هایی از لب مرز شما را به طور مستقیم تا ایروان می برند که هزینه ای در حدود ۱۰ هزار درام (حدود ۶۶ هزار تومان) دارند.

نکته: قبل از آن که از کشور خارج شوید، بازدید از آبشار فوق العاده آسیاب خرابه و کلیسای سن استپانوس را که هر دو در نزدیکی جلفا هستند از دست ندهید.

واحد پول ارمنستان و سطح قیمت کشور

پول رایج ارمنستان درام است و به طور کلی ارمنستان، کشور ارزان قیمتی برای ایرانیان محسوب می‌شود.

سکه های رایج در ارمنستان: ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۵۰۰ درام و اسکناس های موجود نیز ۵۰۰، ۱۰۰۰، ۵۰۰۰، ۱۰۰۰۰، ۲۰۰۰۰، ۵۰۰۰۰ و ۱۰۰۰۰۰ درام است.

خوب است بدانید هر ۵۰۰ درام حدود ۳۲۰۰ تومان است و هر هزار تومان نزدیک ۱۵۲ درام در می‌آید.

برای تبدیل ارز دو راه دارید یا آن که در ایران دلار بخرید و در ارمنستان دلار را به درام تبدیل کنید و یا آن که مستقیما ریال را به درام تبدیل کنید که این دو راه فرق چندانی با یکدیگر ندارند.

برای راه اول بسته به این که زمینی سفر می‌کنید یا هوایی نیز دو راه در پیش دارید. به طور کلی برای تبدیل ارزهای غیر متداول مانند درام باید به بانک‌ِ ملی موجود در فرودگاه یا مرز مراجعه کنید. یعنی اگر هوایی سفر می‌کنید، برای تبدیل ارز و دریافت درام می‌توانید به بانک ملی مستقر در فرودگاه امام خمینی مراجعه کنید. و اگر زمینی سفر می‌کنید، بانک ملی موجود در مرز نوردوز (تنها مرز ایران و ارمنستان) محل تبدیل ارز و دریافت درام است.

 

هزینه‌ها در طول سفر به ارمنستان

در طول سفر به ارمنستان موارد متفاوتی است که لازم است برای خرج‌ کردنشان برنامه ریزی کنید و دانستن متوسط قیمت این اقلام کمک بزرگی در طی سفر است. کارناوال برای راهنمایی بهتر شما در هنگام سفر به ارمنستان به صورت جزئی درباره هزینه‌های زیر به شما اطلاعات می‌دهد.

۱- هزینه‌های حمل و نقل در ارمنستان

۲- هزینه های اقامت در ارمنستان

۳- هزینه‌های خورد و خوراک در ارمنستان

۴- هزینه‌های سوغاتی و پوشاک در ارمنستان

۵- هزینه سرویس موبایل در ارمنستان

۱- هزینه‌های حمل و نقل درون شهری در ارمنستان

اتوبوس: راحت ترین راه برای جابه جایی درون شهر ایروان، پایتخت ارمنستان، استفاده از اتوبوس و مینی‌بوس است. تقریبا در هر ایستگاهِ اتوبوس شماره ی خطوط اتوبوس و مسیرها مشخص شده اند. هزینه کرایه اتوبوس در حدود ۱۰۰ درام یا ۶۵۰ تومان است. از دیگر گزینه‌های حمل و نقل، اتوبوس های برقی اند که هزینه خیلی کمتری دارند؛ گرچه تعداد این اتوبوس ها از سایرین نیز کمتر است. هزینه بلیت اتوبوس‌های برقی در حدود ۵۰ درام یا ۳۰۰ تومان است. خوب است بدانید در اتوبوس های ایروان سیستم خرید و فرش بلیت وجود ندارد و شما به هنگام پیاده شدن، هزینه را مستقیما به خود راننده پرداخت می‌کنید.

هزینه اتوبوس معمولی: ۱۰۰ درام یا ۶۵۰ تومان ؛

اتوبوس برقی: ۵۰ درام یا ۳۰۰ تومان

تاکسی: اگر می‌خواهید از تاکسی استفاده کنید، از تاکسی‌های اصلی شهر استفاده کنید و به هنگام سوار شدن از راننده بخواهید که تاکسی متر خود را روشن کند. تاکسی‌های گذری اغلب هزینه ای دو چندان دریافت می‌کنند.

پایه ی هزینه‌های تاکسی از ۶۰۰ درام (حدود ۴ هزار تومان) شروع می‌شود و به ازای هر کیلومتر ۱۰۰ درام به هزینه آن افزوده می‌شود.

مترو: هزینه مترو نیز بسیار مناسب است و بلیت تک سفره آن تنها ۱۰۰ درام یا ۶۵۰ تومان است.

ماشین شخصی: متوسط هزینه بنزین در ارمنستان بالاست و هزینه هر لیتر بین ۳۵۰ تا ۴۵۰ درام در طی زمان متفاوت است. (حدود ۲۶۰۰ تا ۳۵۰۰ تومان)

۲- هزینه های اقامت در ارمنستان

اقامتگاه‌های ارزان یا هاستل: اگر برای اقامت در ارمنستان و شهر ایروان به دنبال پیشنهادی مقتصدانه اید، مسافرخانه‌ها و اقامت‌گاه های ارزان (hostel) گزینه مناسبی برای شما هستند. به طور مثال در اقامتگاه‌هایی چون گرند هاستل (Grand Hostel)، سنتر هاستل (Center-Hostel) و مای کُرنر (My Corner) هزینه‌ها در حدود شبی ۱۰ دلار یا حدود ۳۰ هزار تومان هستند. البته از هاستل‌هایی با قیمت و امکانات بیش‌تر می‌توان به گلاید (Glide)، کانتار (Kantar)، اِنوُی (Envoy) و تئیتر (Theatre) اشاره کرد که قیمت‌ اتاق‌ها بین ۱۰ تا ۲۰ دلار (حدود ۳۰ هزار تا ۶۰ هزار تومان) است.

هتل: طیفی از هتل‌های ۳ ستاره تا ۵ ستاره پیش روی شماست که هزینه‌ ها طیفی بین شبی ۱۵۰ هزار تومان تا ۴۰۰ هزار تومان دارند.

آپارتمان: هزینه ‌ها بسته به محل آپارتمان، تعداد اتاق‌ها، فاصله تا مرکز شهر و امکانات آن متفاوت است. هزینه آپارتمانی در مرکز شهر بین ۵۰ هزار تومان تا ۳۰۰ هزار تومان متغیر است و هر چه از مرکز شهر فاصله بگیرید، هزینه پایین تر خواهد آمد.

 

۳- هزینه‌های خورد و خوراک در ارمنستان

وعده ها و میان وعده های غذایی در طی سفر از جمله نکات مهم و قابل توجهی اند که نباید از آن غفلت کرد. اگر نخواهید در هتل اقامت کنید، لازم است تا از هزینه محصولات و محل تهیه آن‌ها اطلاعاتی داشته باشید. به طور کلی در ایروان سوپرمارکت‌های زنجیره ای انتخاب مناسبی برای خرید مواد اولیه و غذایی در ارمنستان هستند. SAS و Yerevan City دو تا از بزرگترین سوپرمارکت های ایروان اند که هر دو سوپرمارکت در تمام ساعات شبانه روز باز بوده و می‌توانید از خدمات آن‌ها استفاده کنید.

میوه و محصولات محلی: میوه‌ها، سبزیجات و محصولات محلی در ارمنستان قیمت مناسبی دارند.

نان: ۱۵۰- ۴۰۰ درام ارمنستان (۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ تومان)

پنیر: کیلویی ۱۷۰۰ درام (حدود ۱۱۰۰۰ تومان)

کره: هر صد گرم ۲۷۰ درام (حدود ۱۷۰۰ تومان)

شیر: هر لیتر ۳۷۰ درام (حدود ۲۵۰۰ تومان)

ماست: ۱۵۰-۳۵۰ درام (حدود ۱۰۰۰ تا ۲۳۰۰ تومان)

شکر: هر کیلو ۴۵۰ درام (حدود ۳۰۰۰ تومان)

هزینه میوه‌ و سبزیجات (کیلویی):

گوجه فرنگی: ۲۵۰ درام (از ۱۶۰۰ تومان)

سیب: ۲۰۰-۶۰۰ درام (حدود ۱۳۰۰ تا ۴۰۰۰ تومان)

زردآلو: ۳۰۰-۱۰۰۰ درام (حدود ۲۰۰۰ تا ۶۵۰۰ تومان)

انگور: ۳۰۰ درام (از ۱۹۰۰ تومان)

هلو: ۳۵۰ درام (از ۲۳۰۰ تومان)

رستوران و فست فود: طیف متنوعی از رستوران‌های لوکس، معمولی، فست فودها و کافه ها پیش روی شماست.

در فست فودهای زنجیره‌ای، هزینه ی یک وعده ی کامل، چیزی بین ۱۰۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ تومان می‌شود (۱۵۰۰-۲۰۰۰ درام)

هزینه ناهار در رستوران‌هایی با غذای ملی بین ۵۰۰۰-۱۵۰۰۰ درام است که به پول ما از ۳۰ هزار تومان شروع می‌شود و تا ۱۰۰ هزار تومان یا بیشتر می‌رود که تنوع قیمت آن به رستوران و نوع غذایی که انتخاب کردید برمی‌گردد.

 

۴- هزینه‌های سوغاتی و پوشاک در ارمنستان

سوغاتی: از صنایع دستی وسوغات ارمنستان می‌توان به قالیچه و گلیم، صنایع دستی سنگی و عروسکی و جواهراتِ دست ساز، اشاره کرد. بازار ورنیساج که هر شنبه در کنار میدان ریپابلیک ایروان برگزار می‌شود، محل مناسبی برای خرید این دست اجناس با قیمت مناسب است.

پوشاک: قیمت پوشاکِ برند و غیر برند در ارمنستان مشابه ایران است و تفاوت چندانی ندارد. به طور مثال هزینه یک شلوار جینِ برند نزدیک ۱۷۰ هزار تومان، یک پیراهن زنانه ی برند نیز از ۱۲۰ هزار تومان شروع می‌شود. کفش ورزشی نایک با قسمت متوسط در حدود ۲۵۰ هزار تومان و کفش چرمی مردانه حدود ۲۴۰ هزار تومان است. برای خرید این اقلام در ایروان می‌توانید به دالما گاردن مال (Dalma Garden Mall) و یا یروان مال (Yerevan Mall) بروید.

 

۵- هزینه سرویس موبایل در ارمنستان

اگر به هنگام اقامت در کشور ارمنستان نمی‌خواهید از خدمات رومینگ استفاده کنید، می‌توانید سیم کارت اپراتورهای ارمنستان را با هزینه ۱۰۰۰ درام (۶۵۰۰ تومان) از کتابفروشی ها خریداری کنید. اپراتورهای ارمنی، بی لاین (Beeline)، اُرنج (Orange)، ویواسل (VivaCell)، ام تی سی (MTC)، آرمنتل (Armentel) و کاراباخ (Karabakh) بوده که نرخ های متفاوتی دارند، اما به طور متوسط می‌توان گفت یک دقیقه مکالمه بین ۲۰ تا ۳۰ دارم (۱۳۰ تا ۲۰۰ تومان) هزینه بر می‌دارد.

اگر در هر حال بخواهید از سیم کارت ایرانی خود استفاده کنید، در جدول زیر لیست هزینه های رومینگ دو اپراتور همراه اول و ایرانسل در کشور ارمنستان را برایتان آورده ایم.

++ هزینه ها برای هر یک دقیقه و به تومان می باشند.

نوع ارتباطهمراه اولایرانسل با اپراتور آرنج، کاراباخ، ویواسلایرانسل با اپراتور آرنتل
مکالمه داخلی۲,۵۲۸۱۰,۰۰۰۲۰۰۰
مکالمه با ایران۱۳,۷۱۴۱۰,۰۰۰۲۰۰۰
دریافت مکالمه۳,۱۰۰۴۰۰۰۲۰۰۰
ارسال پیامک۱,۰۷۱۲۰۰۰۱۰۰۰
اینترنت (هر مگابایت)۲,۰۰۰۴۴,۰۳۲۱,۵۰۰

امنیت در طی سفر به ارمنستان

+ طبق شاخص‌های جهانیِ امنیت، کشور ارمنستان در رده ۱۱۰ است و بالاتر ازکشورهایی چون چین، تاجیکستان و تایلند قرار دارد. با این حال به هنگام سفر، موارد امنیتی را رعایت کرده و در مکان‌های عمومی از اشیا گران قیمت خود محافظت کنید.

+ برای حرکت از مرز نوردوز، صبح هنگام را انتخاب کنید چرا که هم از زیبایی های جاده لذت خواهید برد و هم جاده ها امنیت بیش تری دارند.

+ در طی جاده ی مرز نوردوز تا ایروان احتمالا به کسانی (ایرانی یا خارجی) برخواهید خورد که به شما پیشنهاد آپارتمان یا خانه ارزان قیمت می‌دهند، توصیه می‌شود از مسیرتان اطلاعاتی ندهید و با تشکر پیشنهادشان را رد کنید.

+ در شهر ایروان پس از غروب آفتاب، وجود خانمی تنها در خیابان‌های شهر عرف نیست و اصلا توصیه نمی‌شود.

دغدغه زبان نداشته باشید!

همان طور که می دانید، زبان رسمی مردم ارمنستان، ارمنی می باشد.